Іштегі дауыл
Жүрегім жазды қалайды
Көңілім күзге кеп құлайды,
Кейде алай-дүлей болған сәттерде
Іштегі ыза, долы булығып,
Қыстағы борандай тулайды
Жүрегім жазды аңсайды
Көңілім күзді қалайды
Жан дүнием азан-қазан
Көктемнің күніндей құбыла,
Ызғарлана барып, жылайды
Жүрегім жаз деп жырлайды
Көңілім неге сонша толмайды
Мына, шіркін дүние,
Неге сонша алдайды
Неге сонша арбайды...
