Арайлым.Ата-анасын жек көретін,өзі жалғыз бала отбасында.

Кішкентай кезінен достары болмаған, сыныбындағы қыздар ортасына қоспайды,жек көреді.

Өзінде жек көреді,оқуды жақсы біліп тұра,сабақтары 3ке шығады.

Тақтада қыз тұр Арайлым деген (13-14 жас). Қолында бор. Ол жерге қарап тұр.

Сынып жетекшісі үндемеді.Сынып тып-тыныш.

Қыз көзін көтереді. Сыныптастарына қарайды.Біреуі терезеге, біреуі жаман көздерімен,біреуі мазақтайды.

Ол аузын ашады. Айтпайды.

Сынып жетекшісі (тыныш)

Ал?

Қыз борды қысады. Жартысы жерге құлап кетеді.

Қыз(тыныш)

Мен... мен жауабын білемін.

Қыз үндемейді.Сынып күтіп отыр.

Қыз борды орнына қойып.Орнына қайта келіп отырады. Дым жазбай.

Қоңырау соғып ,әжетханаға барып жылап қайтатын.Ата-анасы күнде жұмыста,уақыт бөлмейді.Қыз күнде шаршадым дейді

Арайлым күнде жылайды,өмірден шаршап кеттім деп жүреді.

Арайлым басқа мектепке ауысуы,ең соңғы орындыққа барып отырады,өзі сияқты қызды көреді,ол қызды көріп дос болғысы келеді.

Ол қыздың аты Әлия екен,ортаға ол қызды да қоспайды қыздар.Әлия өзі келіп дос болады, Әлия Арайлымға бірге қайтайық деп.Арайлым бірінші рет күледі.«Ол ертең не болатынын білмейді,бірақ ол бүгін жалғыз емес»

Бұдан кейін, Арайлым 4 алып 5 алып үздік болып мектебін бітіріп бақытты өмірін

Құрбысымен өткізеді