СӘБЕТАЙ СЫПАТАЙ:

 ӨЛІМДІ МОЙЫНДАУ
(45 жасқа толған күні)
 
Жастық өтті, жаз өтті, күзім қалды, 
«Бисмилла» деп жеймін, үзім нанды. 
«Жан алғышым» бір күні жетеді де,
 Кетеді алып мендегі «шыбын-жанды».

Кім біледі, келерін неден өлім? 
Табылады әйтеуір, себебі оның. 
Кебінім де қалады, кебенегім,
 Қару қалар басында керегенің.

Былайша айтсақ, дәм-тұзым таусылады,

Таусылады тірліктің сан сұрағы. 
Бір лып етіп сөнеді мәңгілікке, 
Менде жүрген фәнидің шамшырағы!

Ол да қорғай алмайды оққағарым, 
Қойшы әйтеуір, кұримын, жоқ боламын. 
Көрген күнім шығады есеп болып, 
Ай, жылдарым, сағатым, апталарым.

Ожданым да қалады намыс-тағы, 
Қырғауылым, үйрегім қамыстағы. 
Ағайыным, ауылым, елім-жұртым, 
Нағашым да, жақыным-алыстағы.

Түгескесін Алланың алғашқысы, 
Өлім келер, қайтесің, жалғасты ісі?! Санасыздың құтылам талайынан, 
Сатқындардан құтылам ең бастысы.

 Құтылам, адамдықты жойғандардан, 
Уәдесінен тайғаннан, тойдан жалған. 
Мені «жерлеп» жетіспек болғандардан, Іштарлықтан арылмай қойғандардан.

Әзірше мен тірімін, алданамын, 
Санаулы тұр білемін әр қадамым! 
Күнмен бірге батамын күнде-күнде, 
Қуанамын білдірсе таң хабарын!

Берерің не, Тәңірге? 
...Өмір берген! 
Шағым қанша шаттанған, көңілденген!
 ...Тасты жарып кететін, тауды қозғап,
Түкке тұрмай қалады-ау, менің кеудем!

Көрдім қанша қызықты, тамашаны, 
Менсінбеймін әлі де аласаны. 
Күнәм қанша, көп шығар?..
 ...Көк біледі!
 Қай сауабым білмеймін, карасады?!

«Екі шаршы метрге» мен де енемін, 
«Той жасайды» сонан соң көмген елім. 
Өлеңдерім қалады, өрт- өмірге, 
Сол ғой өмірбаяным, «сөз-дерегім»

...Әр тілегім көгеріп, өніп еді, 
Көргеніме көңілім толып еді. 
Уақыттың алдында шамаң бар ма, 
Бәрі-бәрін жалмайды, сені, мені.

Өттім канша, тұсынан ендіктердің,
 Күнім болды «тәуба» деп көндіккен күн.
Әр сәт сайын азайып бара жатыр,
 Бір сәт сайын мендегі жерлік «мерзім»,

Түгел бітіп тірліктің сын өткелі, 
Түгесиді әмбе сыр жүректегі. 
Өмір-жалғыз, жан-жалғыз,
аттанамын!.. 
Жалғыздыққа мәңгілік түнектегі?!

2008 жыл

Поэт САБЕТАЙ СЫПАТАЙ:

ПРИНЯТИЕ СМЕРТИ
(В мой 45-й день рождения)

(текстовый перевод)

Юность прошла, лето прошло, осень осталась позади,
я говорю «Бисмиллах», я ем кусок хлеба.
Мой «убийца души» придет однажды,
он заберет во мне «душу мухи».

Кто знает, зачем придет смерть?
Она найдется как-то благодаря ему.
Мой саван останется, мой саван,
Оружие будет тем, что нужно вначале.

Так сказать, мой вкус и соль иссякнут, количественный вопрос жизни исчезнет.

В одно мгновение он погаснет навсегда,
Светильник смертного, который у меня есть!

Даже он не сможет защитить меня, мой телохранитель,
Как-то, мой пастух, я иссохну, я исчезну.

День, когда я это увижу, будет отсчитан,
Мои месяцы, годы, часы, недели.

Душа моя пребывает в чести,
Мое стадо, мое стадо в камышах.
Мой брат, моя деревня, мой народ,
Мой дядя, мои близкие и далекие.

Да пребудет с Богом конец,
Смерть придет, что же вы будете делать, что вы будете продолжать?! Я спасен от многих глупцов,
Самое важное — быть спасенным от предателей.

Я спасен от тех, кто погубил человечество,
Тех, кто нарушил свои обещания, от ложных браков.

От тех, кто пытался «похоронить» меня, От тех, кто не избавился от своей похоти.

Ибо теперь я жив, я обманут,
Я знаю каждый свой шаг!

Я отправляюсь в путь с солнцем каждый день,
Если ты сообщишь мне утренние новости!

Что ты дашь, Боже?

…Ты дал мне жизнь!

Сколько радости и удовлетворения принесла моя жалоба!

…Она разобьет камень, сдвинет гору,
Моя грудь не выдержит!

Я видел столько интересных и чудесных вещей,
я всё ещё презираю низших.
Сколько грехов, может быть, много?..
...Небо знает!

Я не знаю, какая мне награда, оно смотрит на меня?!

Я также войду в «два квадратных метра»,
«Они устроят свадьбу», а затем моя страна похоронит меня.
Мои стихи останутся, огонь-жизнь,
Это моя биография, мои «слова и данные».

...Каждое моё желание было зелёным и цветущим,
Я был доволен тем, что видел.
Хватит ли у тебя сил противостоять времени,
Оно поглотит всё, тебя, меня.

Сколько я прошёл, сколько раз я прошёл,
В тот день, когда я был доволен «покаянием», я сказал.
Каждый миг становится короче,
Каждый миг мой земной «срок»,

Испытание жизни закончилось,
Конец в сердце вселенной.

Жизнь одинока, душа одинока,
я ухожу!..
В одиночество в вечной тьме?!

 SABETAI SUPATAI

ACCEPTANCE OF DEATH
(On my 45th birthday)

Youth has passed, summer has passed, autumn is left behind,
I say "Bismillah", I eat a piece of bread.
My "soul-killer" will arrive one day,
He will take away the "fly-soul" in me.

Who knows, why will death come?
It will be found somehow, because of him.
My shroud will remain, my shroud,
The weapons will be the ones you need at the beginning.

So to speak, my taste and salt will run out, The quantitative question of life will run out.
In one blink, it will go out forever,
The lamp of the mortal that I have!

Even he cannot protect me, my bodyguard,
Somehow, my shepherd, I will dry up, I will disappear.
The day I see it will be counted,
My months, years, hours, weeks.

My soul remains in honor,
My flock, my flock in the reeds.
My brother, my village, my people,
My uncle, my near and far.

May God's first end,
Death will come, what will you do, what will you continue?! I am saved from the many foolish ones,
The most important thing is to be saved from traitors.

I am saved from those who destroyed humanity,
Those who broke their promises, from false weddings.
From those who tried to "bury" me, From those who did not get rid of their lust.

For now, I am alive, I am deceived,
I know my every step!
I set off with the sun every day,
If you tell me the news of the morning!

What will you give, God?
...You gave me life!
How much joy and satisfaction my complaint has become!
...It would break a rock, move a mountain,
My chest would not stand a hair!

I saw so many interesting and wonderful things,
I still despise the lowly.
How many sins, maybe many?..
...The sky knows!
I don't know what my reward is, it looks at me?!

I will also enter "two square meters",
"They will make a wedding" and then my country will bury me.
My poems will remain, fire-life,
That is my biography, my "words and data"

...My every wish was green and blooming,
I was satisfied with what I saw.
Do you have the strength to face time,
It will devour everything, you, me.

How much I have passed, how many times have I passed,
The day I was satisfied with the "repentance" I said.
Every moment is getting shorter,
Every moment my earthly "term",

The test of life is over,
The end is in the heart of the universe.
Life is lonely, the soul is lonely,
I'm leaving!..
To loneliness in eternal darkness?!

2008