Өтірік өлең
Айға барып шай іштім,
Күнге барып нан пістім,
Бұлттан жұмсақ көрпе алып,
Жұлдыздарды санап ұйықтап түн кештім.
Таң атқанда жел оятып,
Көк аспанды тербетіп,
Құстар келіп сәлем берді
“Қайда жүрсің?” деп жетелеп.
Балық ұшты көк жүзінде,
Құс жүзеді теңізінде,
Қоян мініп жүйрік атқа,
Жол көрсетіп берді бізге.
Тау сөйлейді сыбырлап,
Өзен күледі сыңғырлап,
Ағаш билеп желмен бірге,
Жапырақтар қол бұлғап.
Түнде күнге күйіп алдым,
Күндіз айды көріп қалдым,
Қардан ыстық шай қайнатып,
Мұздан тәтті нан да салдым.
Қасқыр келіп кітап оқып,
Түлкі отыр есеп соғып,
Аю шайын ішіп қойып,
Қант орнына балды қосып.
Жолдастарым – ертегі,
Бәрі менің серігім,
Шындық емес, өтірік қой,
Бірақ тәтті көңілім.
Теңіз барып шөл қандырдым,
Шөлге барып су таптым,
Қараңғыда күнді көріп,
Жарықта мен шам жақтым.
Желмен бірге жарыстым,
Бұлтқа мініп алыстым,
Жерді айналып бір сағатта
Қайта келіп табыстым.
